XXIX Olimpiada Szachowa - Nowy Sad 1990
O książce
XXIX (29) Olimpiada Szachowa - Nowy Sad 1990.
📖 Wielka Księga Olimpiad Szachowych - kompletna kronika olimpijska
KARTA OLIMPIADY SZACHOWEJ
Krótka charakterystyka wydarzenia:
- Miejsce i data: Nowy Sad, Jugosławia, 16 listopada - 4 grudnia 1990
- Złoty medal: ZSRR (Iwańczuk, Gelfand, Bielawski, Jusupow, Judasin, Bariejew)
- Kluczowa postać: Robert Hübner - wrócił na olimpiadę po latach konfliktu z FIDE, pokonał Shorta, zadał Iwańczukowi jedyną porażkę w turnieju i zdobył złoty medal za najlepszy wynik rankingowy (2745).
- Ciekawostka: W I rundzie Aleksander Sznapik zaczął partię z 45-minutowym opóźnieniem, bo jego szachownica była źle namalowana, a gdy ją wymieniono, zabrakło białego króla i sytuację uratował kibic, który pożyczył własnego.
Dane ebooka:
- Autor: Krzysztof Puszczewicz
- Seria: Wielka Księga Olimpiad Szachowych
- Wydanie: drugie
- Rok wydania: 2026
- Liczba stron: 1549
- Format: PDF (wysoka jakość, natychmiastowe pobieranie)
- Język: Polski
Dlaczego warto przeczytać ten tom?
Odkryj kulisy Nowego Sadu 1990, gdzie drużyna ZSRR, bez Kasparowa i Karpowa, a mimo to bez słabych punktów, po raz ostatni sięgnęła po olimpijskie złoto, a o srebrze i brązie przesądził Buchholz po dramatycznej ostatniej rundzie. To także opowieść o Polsce, która pierwszy raz od zakończenia wojny wystąpiła jako wolny kraj: z przybyszem z Rygi na pierwszej szachownicy i efektownym 4:0 na pożegnanie.
NAJCZĘŚCIEJ ZADAWANE PYTANIA (Q&A)
- Kto wygrał XXIX Olimpiadę Szachową w Nowym Sadzie (1990)?
- Zwyciężyła reprezentacja ZSRR (39 pkt), wyprzedzając USA oraz Anglię. Obie drużyny zdobyły po 35,5 pkt, a srebro przypadło Amerykanom dzięki Buchholzowi lepszemu zaledwie o 2 punkty. Kluczem do sukcesu ZSRR była wyrównana drużyna bez słabych punktów: 13 wygranych meczów na 14 i tylko dwie przegrane partie, mimo nieobecności “panów K”.
- Jak poradziła sobie Polska na Olimpiadzie w Nowym Sadzie?
- Polska drużyna w składzie Aleksander Wojtkiewicz, Włodzimierz Schmidt, Robert Kuczyński, Aleksander Sznapik, Zbigniew Jaśnikowski i Jacek Gdański zajęła 18. miejsce (32 pkt, ex aequo z miejscami 14-19). To wynik lepszy niż w Salonikach 1988, ale wyższy, niż wskazywałaby prezentowana forma: w tabeli wywindowało Polaków dopiero zwycięstwo 4:0 z rewelacyjną Portugalią w ostatniej rundzie. Najwięcej punktów dla biało-czerwonych zdobył Aleksander Wojtkiewicz (8,5 z 14 na I szachownicy), a najlepszy wynik procentowy miał Jacek Gdański (7 z 10).
- Czy w ebooku znajdują się wszystkie dostępne partie z tego turnieju?
- Tak. Ebook zawiera zapisy wszystkich dostępnych partii olimpiady, blisko 3000 pojedynków, uporządkowanych runda po rundzie, z informacją o partiach nierozegranych. Ponad 230 z nich opatrzono komentarzami, m.in. Giennadija Kuźmina, Štefana Grossa i Andrzeja Filipowicza, a także samych uczestników: Iwańczuka, Hübnera, Anderssona czy Christiansena.
- Dlaczego ta Olimpiada była wyjątkowa?
- Turniej w Nowym Sadzie przeszedł do historii jako ostatnia olimpiada w tradycyjnym układzie sił: był to pożegnalny występ drużyny ZSRR, której sukcesy FIDE przypisała później Rosji. Była to też pierwsza po wojnie olimpiada wolnej i demokratycznej Polski oraz arena politycznego sporu o Litwę, Łotwę i Estonię, które mimo przyjazdu nie zostały dopuszczone do gry.
KULISY HISTORII
OSTATNI WYSTĘP ZSRR I SREBRO WYRWANE SPRZED NOSA
Rok 1990. W Związku Sowieckim wieje wiatr odnowy, a Jugosławia, kraj, w którym szachy rywalizują popularnością z koszykówką i piłką nożną, po raz trzeci gości “Turniej Narodów”. W gigantycznym centrum sportowym Wojwodina olimpiadę otwiera szachowy balet, a prezydent FIDE Florencio Campomanes przemawia w gipsowym gorsecie po wypadku samochodowym. Kasparow i Karpow walczą w tym czasie o tytuł mistrza świata, więc rywale ZSRR wyczuwają szansę. Arcymistrz Murray Chandler zapowiada wprost: “Zwyciężymy albo teraz albo nigdy!”.
Krzysztof Puszczewicz w swoim opracowaniu zabiera Cię za kulisy oficjalnych wyników. Odkryjesz:
- Jak drużyna ZSRR bez dwóch najsilniejszych szachistów świata zdominowała olimpiadę i dlaczego był to jej ostatni występ w historii?
- Dlaczego ambitni Anglicy stracili srebro w ostatniej rundzie, praktycznie sprzed nosa?
- Dlaczego Litwa, Łotwa i Estonia przyjechały do Nowego Sadu, ale nie pozwolono im zagrać?
- Jak Węgry, bez Portischa i skłócone o pierwszą szachownicę, poniosły największą klęskę w swojej historii olimpijskiej?
- Kim był przybysz z Rygi, który poprowadził Polaków z pierwszej szachownicy, i dlaczego reprezentacja jechała na olimpiadę autobusem przez półtorej doby?
To nie jest suchy zapis tabelaryczny. To opowieść o emocjach, które towarzyszyły każdemu ruchowi na szachownicy.
CO ZNAJDZIESZ W ŚRODKU?
Kupując ten tom serii, otrzymujesz kompletne kompendium wiedzy:
- Pełna kronika runda po rundzie: wyniki wszystkich meczów 14 rund i szczegółowy przebieg każdej z nich, uzupełniony relacjami kapitana Polaków Andrzeja Filipowicza oraz Giennadija Kuźmina.
- Komplet dostępnych partii: blisko 3000 zapisów, wzbogaconych diagramami z oryginalnego biuletynu olimpijskiego.
- Komentarze mistrzów: ponad 230 partii z uwagami ekspertów i samych uczestników.
- Unikalne statystyki: tabele wyników drużyn, wyniki na pierwszej szachownicy, bilanse indywidualne, wyniki rankingowe, lista niepokonanych zawodników i medaliści na poszczególnych szachownicach.
- Galeria i dokumenty epoki: kilkaset zdjęć, skany biuletynów olimpijskich (m.in. z archiwum Włodzimierza Schmidta) oraz pamiątki z olimpiady.
- Tło sezonu 1990: przegląd najważniejszych turniejów roku, od Wijk aan Zee i Linares po turniej międzystrefowy w Manili.
FRAGMENT KSIĄŻKI
“Do miejsca rozgrywek przyjechały także reprezentacje Łotwy, Litwy i Estonii. Ich kapitanowie na odprawie technicznej prosili o dopuszczenie do Olimpiady. I mieli moralne prawo do tego, bowiem do okupacji hitlerowsko-stalinowskiej, ich kraje były pełnoprawnymi członkami FIDE. (...) Florencio Campomanes, po naradzie z kierownictwem ekipy sowieckiej, wydał oświadczenie, że Litwa, Łotwa i Estonia nie będą dopuszczone do Olimpiady, nawet poza konkursem, a ich członkostwo będzie rozpatrzone na następnym Kongresie po ewentualnej korekcie statutu FIDE i po zajęciu stanowiska przez... ZSRR! Wszelkie próby dyskusji zostały zdecydowanie stłumione!”